Ο Ζαχαρίας πάει Φινλανδία..

Χθές κάνοντας μια βόλτα στην γειτονία μου παρατήρησα, ελάχιστες πινακίδες που γράφανε <επιδιορθώνονται ρούχα> ή <παπούτσια>. Αν παρατηρήσετε και εσείς στις γειτονίες σας θα δείτε πόσοι τσαγκάριδες και ράφτες, αρσενικού η θυληκού γένους υπάρχουν...

Τώρα μετρήστε πόσες καφετέριες και ορθάδικα ξεφυτρώνουν απο το πουθενά καθημερινά, εκεί όπου εμείς οι φοιτητές αλλα και οι νεώτεροι βρισκόμαστε απο το πρωί μεχρι το βράδυ κουβεντίαζοντας για την σχολή μας πίνοντας φραπέ - ενώ οι άνεργοι γονείς, παππούδες και γιαγιάδες παρακολουθούν πρωί-βράδυ ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές στο σπίτι τους. Θα παρατηρήσετε ότι είναι εκατοντάδες αν όχι και χιλιάδες. Αν καθήσετε σε μια παρέα θα ακούσετε αρκετές φορές τις φράσεις, <γιατί είμαστε Ελλάδα> ή <γιατί εδώ είναι Ελλάδα> ή <Έτσι είναι η Ελλάδα>.

Φράσεις απο απογοητευμένους, απροσανατόλιστους και αποθαρρυμένους φοιτητές-νέους που βλέπουν στο μέλλον τους, ένα κενό και μια αβεβαιότητα που τους δίνει αυτή η χώρα. Που βρίσκονται σε μια σχολή που αρκετές φορές δεν είναι της αρεσκείας τους, επειδή ένα σύστημα που λέγεται “παννελήνιες εξετάσεις” τούς έβαλε δίχως να τους ρωτήσει.

Νέοι έτοιμη να εξεγερθούν, που ελπίζουν οτι κάποια στιγμή τα πράγματα θα καλυτερέψουν – δίχως να γίνετε αυτό...

Φοβάμαι ότι η επόμενη εξέγερση, αυτών των φοιτητών, θα κάνει την Γαλλική και την Ρώσικη Επανάσταση να μοιάζουν με “θεατρική παράσταση παιδιών του κατηχητικού”!