Κλασσικο Φιλανδικο Σχολειο..
Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010
Ενα λυκειο που ειναι ιδιο με τον Ευκλειδη...
by TiMoRoS89 | 0 comments
Email this postFive years from now? That’s a difficult question question. I don’t know where to start. Let’s start with my name. So, my name is Angelos Charismas. I’m from Greece. I came here as an exchange student. My goal here is to receive as many thing as possible. Make a lot of friends and of course have fun.
But all that stuff is for now. If could see myself in five years I would see a mature man that have no limits in life and business world. A man who can achieve anything. A man that respect his family and have the perfect girlfriend/wife for him. A girl that fill you as a person.
I’m dreaming to see myself in a business with a good salary. Have what everybody wants the basics a car, a house and airplane tickets. Why I need airplane tickets? Just for visiting as soon as I can my parents, my buddies, my friends back in Greece. As you noticed I want to work abroad. Why is that? Let me inform you that things in my country aren’t going well. Things were bad before but now it’s even worst. The government doesn’t support the workers. They take loans to pay the previous debts-loans. Many people from the government take the money of the people without asking anybody. In my country they say that “If you steal 1 euro you are a thief but if you steal thousands of them you are a hero”.
Except from finding a good job and have a good wife . I’d like to respect me as a person for what I did in my life. Respect me for what I am and what I have achieve.
All the things I wrote don’t answer literally where I see myself in 5 years but I thing the complete the purpose of this essay. Thank you for letting me write this essay.
Take care,
Angelos Charismas
Essay for Working English
by TiMoRoS89 | 2 comments
Email this post
Το αεροπλανο επιταχυνει... Φτανουμε Αθηνα.
Κατεβαινοντας βλεπουμε τον αδελφο του Κ.Γιωργου. Οι στιγμες ακρως οικογενειακες με φιλια αγκαλιες... Πηγαινω να βγαλω ticket και βλεπω τον Παυλο να με περιμενει.
Αφου τον ρωταω πως περναει, πιάνουμε συζήτηση για ασχετα θεματα, το κλασσικό αμαξι του ελληνα καγκουρα , ο κλασσικος φοιτητης που εχει φερει ολο του το σοι να τον αποχαιρετησει. Μετα απο κανενα μισαωρο συνειδητοποιώ ο,τι φευγω Φιλανδια. Τοτε ειναι που βουρκωνω ακουγοντας τις ιστοριες του Παυλου για το πως περναγαμε στην Θεσσαλονικη και αναρωτιεμαι αν θα ειναι το ιδιο στην Φιλανδια.
Μπαινουμε στο αεροπλανο..
Η πρωτη ωρα ηταν η ποιο βαρετη της ζωης μου...καθομουν στο καθισμα οπως ολοι οι Φιλανδοι. Οταν ενα τυχαιο γεγονος, που βασιζοταν στην καταλαναλωση νερου, με εκανε να σηκωθω απο την θεση και να παω στην wc. Στον δρομο συναντω ενα 50αρη, να φωναζει στα ελληνικα με κρητικη προφορα, ωπ ελληνας. Πηγαινω κοντα του και βλεπω οτι και αλλοι μιλανε ελληνικα... Σιγα σιγα γνωριζω τον κ.Νικο την Χρυσα την Κατερινα την Θαλια και τον Σωτηρη. Οι 3 τελευταιοι πηγαιναν για Erasmus στην Vaasa.. μοιραστηκαμε τα ιδια συναισθηματα. Ο κ.Νικος πλεον μονιμος κατοικος Φιλανδιας μας ελεγε για το πως ειναι τα πραγματα πανω... Εκει που σταθηκα περισσοτερο ομως ηταν στην Χρυσα η οποια με ειπε οτι ειναι απο την Κοζανη. Αφου την ρωτησα που βγαινει ... αρχησε να μου λεει ιστοριες για την Φιλανδια πως πηγε εκει πως βρηκε δουλεια και πως ειναι η ζωη της εκει. Μπορω να πω οτι με απογοητευσε λιγο, λεγοντας μου για τους Φιλανδους που ειναι κρυοι γιατο κλιμα της Ελλαδας που πρεπει να ξεχασω οτι ηξερα για τις παρεες στην Ελλαδα. Εκει που σταθηκα ομως ειναι ποσα καλα ειναι τα λεφτα της δουλειας της τι της παρεχει και ολα τα σχετικα. Το κρατος της παρειχε τα παντα, πολυ καλο μισθο ασφαλεια διακοπες οτι θελει καθε ανθρωπος. Αλλα ακουγοταν και πολυ πικραμενη για το ποσο κακες ηταν οι σχεσεις μεταξυ των ανθρωπων. “Το κρατος σου παρεχει τα παντα εκτος απο τους φιλους την συντροφικοτητα και μια ζεστη αγκαλια.” Αυτα ακριβως ηταν τα λογια της...
Φτασαμε στο Ελσινκι...
Ολοι ανταλαζαμε τηλεφωνα facebook και ολα τα σχετικα για να μην χασουμε επαφη. Περιμενοντας στο αεροδρομιο μαθαινω οτι δεν υπηρχε κανενας Ελληνας που να πηγαινει εκει που πηγαιναμε, μια απογοητευση με κυριευσε. Ητανε οι πρωτες καλυτερες στιγμες που περασα στην Φιλανδια.
Φτανουμε Valkeakoski...
by TiMoRoS89 | 0 comments
Email this post