Κλασσικο Φιλανδικο Σχολειο..  

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Ενα λυκειο που ειναι ιδιο με τον Ευκλειδη...

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


Που βλεπω το εαυτο μου σε 5 χρονια...  

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

Five years from now? That’s a difficult question question. I don’t know where to start. Let’s start with my name. So, my name is Angelos Charismas. I’m from Greece. I came here as an exchange student. My goal here is to receive as many thing as possible. Make a lot of friends and of course have fun.
But all that stuff is for now. If could see myself in five years I would see a mature man that have no limits in life and business world. A man who can achieve anything. A man that respect his family and have the perfect girlfriend/wife for him. A girl that fill you as a person.
I’m dreaming to see myself in a business with a good salary. Have what everybody wants the basics a car, a house and airplane tickets. Why I need airplane tickets? Just for visiting as soon as I can my parents, my buddies, my friends back in Greece. As you noticed I want to work abroad. Why is that? Let me inform you that things in my country aren’t going well. Things were bad before but now it’s even worst. The government doesn’t support the workers. They take loans to pay the previous debts-loans. Many people from the government take the money of the people without asking anybody. In my country they say that “If you steal 1 euro you are a thief but if you steal thousands of them you are a hero”.
Except from finding a good job and have a good wife . I’d like to respect me as a person for what I did in my life. Respect me for what I am and what I have achieve.
All the things I wrote don’t answer literally where I see myself in 5 years but I thing the complete the purpose of this essay. Thank you for letting me write this essay.

Take care,
Angelos Charismas

Essay for Working English

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


Μπαινω στο αεροπλανο...  

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010


Το αεροπλανο επιταχυνει... Φτανουμε Αθηνα.
Κατεβαινοντας βλεπουμε τον αδελφο του Κ.Γιωργου. Οι στιγμες ακρως οικογενειακες με φιλια αγκαλιες... Πηγαινω να βγαλω ticket και βλεπω τον Παυλο να με περιμενει.
Αφου τον ρωταω πως περναει, πιάνουμε συζήτηση για ασχετα θεματα, το κλασσικό αμαξι του ελληνα καγκουρα , ο κλασσικος φοιτητης που εχει φερει ολο του το σοι να τον αποχαιρετησει. Μετα απο κανενα μισαωρο συνειδητοποιώ ο,τι φευγω Φιλανδια. Τοτε ειναι που βουρκωνω ακουγοντας τις ιστοριες του Παυλου για το πως περναγαμε στην Θεσσαλονικη και αναρωτιεμαι αν θα ειναι το ιδιο στην Φιλανδια.
Μπαινουμε στο αεροπλανο..
Η πρωτη ωρα ηταν η ποιο βαρετη της ζωης μου...καθομουν στο καθισμα οπως ολοι οι Φιλανδοι. Οταν ενα τυχαιο γεγονος, που βασιζοταν στην καταλαναλωση νερου, με εκανε να σηκωθω απο την θεση και να παω στην wc. Στον δρομο συναντω ενα 50αρη, να φωναζει στα ελληνικα με κρητικη προφορα, ωπ ελληνας. Πηγαινω κοντα του και βλεπω οτι και αλλοι μιλανε ελληνικα... Σιγα σιγα γνωριζω τον κ.Νικο την Χρυσα την Κατερινα την Θαλια και τον Σωτηρη. Οι 3 τελευταιοι πηγαιναν για Erasmus στην Vaasa.. μοιραστηκαμε τα ιδια συναισθηματα. Ο κ.Νικος πλεον μονιμος κατοικος Φιλανδιας μας ελεγε για το πως ειναι τα πραγματα πανω... Εκει που σταθηκα περισσοτερο ομως ηταν στην Χρυσα η οποια με ειπε οτι ειναι απο την Κοζανη. Αφου την ρωτησα που βγαινει ... αρχησε να μου λεει ιστοριες για την Φιλανδια πως πηγε εκει πως βρηκε δουλεια και πως ειναι η ζωη της εκει. Μπορω να πω οτι με απογοητευσε λιγο, λεγοντας μου για τους Φιλανδους που ειναι κρυοι γιατο κλιμα της Ελλαδας που πρεπει να ξεχασω οτι ηξερα για τις παρεες στην Ελλαδα. Εκει που σταθηκα ομως ειναι ποσα καλα ειναι τα λεφτα της δουλειας της τι της παρεχει και ολα τα σχετικα. Το κρατος της παρειχε τα παντα, πολυ καλο μισθο ασφαλεια διακοπες οτι θελει καθε ανθρωπος. Αλλα ακουγοταν και πολυ πικραμενη για το ποσο κακες ηταν οι σχεσεις μεταξυ των ανθρωπων. “Το κρατος σου παρεχει τα παντα εκτος απο τους φιλους την συντροφικοτητα και μια ζεστη αγκαλια.” Αυτα ακριβως ηταν τα λογια της...
Φτασαμε στο Ελσινκι...
Ολοι ανταλαζαμε τηλεφωνα facebook και ολα τα σχετικα για να μην χασουμε επαφη. Περιμενοντας στο αεροδρομιο μαθαινω οτι δεν υπηρχε κανενας Ελληνας που να πηγαινει εκει που πηγαιναμε, μια απογοητευση με κυριευσε. Ητανε οι πρωτες καλυτερες στιγμες που περασα στην Φιλανδια.
Φτανουμε Valkeakoski...

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


Μια καινούργια αρχή...  

Κυριακή 29 Αυγούστου 2010

Έτσι λοιπόν με 2 απλά βήματα το ιστολογιο άλλαξε απο "Καθημερινές ανησυχίες.." σε ενα blog που θα γραφω τις προσωπικές μου εμπειριες εδω στην Φιλανδία ας αρχίσουμε λοιπον απο την αρχη...

Ειμαι λοιπον ο Ζαχαριας συμφωνα με ενα κολληταρι πισω στην Ελλάδα τον Κ. Αρτέμη Λεγομαι λοιπον Ζαχαριας ειμαι φοιτητης 4ο ετους Ηλεκτρονικης στο Αλεξανδρειο Τεχνολογικο Εκπαιδευτικο Ιδρυμα της Θεσσαλονίκης και πριν 4 μερες ηρθα στο Valkeakoski μια μικρη πολη που ειναι κοντα στο κοσμοπολιτικο Tampere. Το Tampere βρισκεται 130 χιλιομετρα βορεια απο το Ελσινκι. Τι ηρθα να κανω εδω λοιπον? Ειμαι με εναν ακομα φιλο μου και συμφοιτητη τον Κ. Γιωργο. Ηρθαμε εδω με το προγραμμα Erasmus, οπου φοιτητες πηγαινουν σε διαφορα συμβατα πανεπιστημια στην Ευρωπη και οχι μονο.
Ηταν λοιπον πριν απο 5 μηνες μια ακομα βαρετη μερα στο ΤΕΙ Ηλεκτρονικης οπου ο Κ. Γιωργος ερχεται και λεει σε ολη την παρεα “Ποιος ψηνεται να παμε Erasmus?”. Ολοι στην αρχη το αποπήραν , αλλα ο Γιωργος (aka:kaloboli) και ο Ζαχαριας το ξανασκεφτηκαν. Θελαμε και οι 2 καποια στιγμη να παμε Erasmus. Ετσι σιγα σιγα λοιπον αρχιζει η ιστορια μας..
Μια φορα και εναν καιρο λοιπον χτυπαει το τηλεφωνο μου ... Ειναι ο Κ.Αρτεμης! μου λεει να κατεβω γιατι πρεπει να φυγουμε για το αεροδρομιο.
Τα συναισθηματα αναμεικτα, ανυπομονος για να φυγω αλλα και μια δοση νοσταλγιας γιαυτα που αφηνω πισω μου. Βγαινω στο μπαλκονι και βλεπω τον Κ.Αρτεμη μαζι με τον παιδικο μου φιλο Pats στο Mazda 2. Φτανω στην πορτα λοιπον και μετα απο πολλα φιλια απο την αδελφη μου και την μανα μου φτανω στην εισοδο με την 28kg βαλιτσα μου!!! Κατω αντικριζω τον Κ.Αρτεμη με ενα χαμογελο να μου φωναζει “Αντε Ζαχαρια ... Αντε Ζαχαρια .. Αργησαμε.. “ Κατεβαινοντας τις σκαλες μαζι με τον πατερα μου.. διαπιστωνω οτι στο αμαξι βρισκεται ακομα ενα ατομο, αφου φτανω στο αμαξι διακρινω την Ελπινικη. Τωρα θα με πειτε ποια ειναι αυτη? Οχι? Καλα εγω θα σας πω... Η Ελπινικη ειναι θελω να πιστευω κατι παραπανω απο φιλη ... δεν μπορω να την βαλω στην κατηγορια της φιλης εχουμε περασει τοσα πολλα μαζι που δεν ειμαστε φιλοι. Ειμαστε αυτο που λενε τα κοριτσια κολλητες δεν λεμε πολλα μεταξυ μας αλλα ξερουμε ο,τι αμα παρουμε τηλεφωνο καποιος θα απαντησει απο πισω που θα με νοιαστει για εμας.
Αφου λοπον βαζουμε την “ντουλαπα” πισω στο αμαξι ... μπαινω στο αμαξι και ο Pats με λεει “Ειμαστε ετοιμοι?”. Του λεω “Παμε φιλε..”. Ωπα Ωπα ξεχασα να σας πω για τον Pats. Την Καστορια την ξερετε? Ναι ε? Ειναι φοιτητης εκει.. καταλαβατε? Οχι? Δεν πειραζει καθηστε να σας εξηγησω. Δεν πιστευω οτι θα υπαρξει αλλος ανθρωπος που θα κανουμε τοσο πολυ παρεα απο το δημοτικο και θα τον καταλαβαινω -νομιζω- τοσο πολυ. Με εχει στηριξει απειρες φορες με εχει κερασει αλλες τοσες εχουμε παει τοσες φορες διακοπες μαζι πιστευω ο,τι ειναι ο καλυτερος φιλος οπως θα ελεγε και ενας 10 χρονος μπομπιρας, χωρις να ξερει τι πραγματικα σημαινει αυτο.
Ενω φευγουμε βγαινω απο το παραθυρο και χαιρεταω την μανα μου και τη αδελφη μου που καθονται στο μπαλκονι μας. Ενω βγαινουμε στον περιφεριακο, παλι , ο Κ.Αρτεμης και ο Pats μαλωνουν για ασχετα θεματα. Εχεις την εντυπωση οτι πηγαινεις για καφε.. και οχι καπου ποιο μακρια. Φτανοντας αεροδρομιο. Κατεβαινουμε και παμε για τον τελυταιο frappe αυτης της χρονιας. Η ατμοσφαιρα στο αεροδρομιο φανταστικη με καυστικα σχολια για την Ελλαδα και για την αποχωρηση μου..
Ο Κ.Αρτεμης λοιπον..
Εδω χρειαζεται ενα ολοκληρο αρθρο για να τον περιγραψω... τι να πω.. ο,τι και να πω ειναι λιγα απλως ευχομαι ο καθενας σας να εχει εναν Κ.Αρτεμη να τον στηριζει.
Μπαινω στο αεροπλανο...

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


The first step...  

Πέμπτη 26 Αυγούστου 2010

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


My Destination...  

Κυριακή 15 Αυγούστου 2010


Θα σας παραθέσω λίγες εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες για το μέρος που θα επισκεφτώ εντός 10 ημερών Έτσι ώστε όταν σας ρωτήσουν τι ξερε τε για την Φιλανδία να μην γυρνάτε το κεφάλι σας προς άλλη κατεύθυνση Η Φινλανδία είναι ίσως η πιο διάσημη χώρα για τη γαλήνια και όμορφη φύση της.
Τα απέραντα δάση, ένα μοναδικό αρχιπέλαγος και χιλιάδες λίμνες δημιουργούν έναν εντυπωσιακό συνδυασμό πλούσιων σε βλάστηση λόφων και νερών.

Εκτός από τη μυστηριακό βόρειο φυσικό της περιβάλλον, η Φινλανδία δεν παύει να είναι μία σύγχρονη σκανδιναβική χώρα με υψηλό βιοτικό επίπεδο, προηγμένη οικονομία και τεχνολογία.

Η Φινλανδία είναι γνωστή ως "Χώρα των χιλίων λιμνών", αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν συνολικά 187.888 λίμνες. Οι λίμνες είναι ένας πραγματικός λαβύρινθος με πολλούς κόλπους, ακρωτήρια και νησιά. Μερικές φορές είναι ανοιχτές προς το πέλαγος. Συνδέονται μεταξύ τους με τους ποταμούς, τα στενά και τα κανάλια. Οι υδάτινες οδοί προσφέρουν την ευκαιρία για ποικίλες ψυχαγωγικές δραστηριότητες.
Από τον Ιούνιο μέχρι τον Αύγουστο οι άνθρωποι κολυμπούν ή κάνουν κωπηλασία στις λίμνες και τους ποταμούς. Τα ταξίδια με πλοία που φεύγουν από όλες τις μεγάλες πόλεις στις ακτές των λιμνών προσφέρουν μια αξέχαστη εμπειρία.
Το χειμώνα, όταν ο πάγος καλύπτει την επιφάνεια των λιμνών, οι άνθρωποι χαίρονται το σκι ή το πατινάζ.

Πράγματα για να κάνετε και να δείτε
Η Φινλανδία παρέχει μια πολυμορφία δραστηριοτήτων φυσιολατρικών, περιπέτειας και πολιτισμού. Η φήμη της Φινλανδίας ως προορισμός χειμερινών διακοπών έχει αυξηθεί σημαντικά.
Οι κύριες δραστηριότητες είναι ανώμαλο και αλπικό σκι, snowboarding, snowmobile, σαφάρι και χρήση ελκήθρων που σύρονται από σκυλιά husky. Χιλιάδες είναι οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται στη Φινλανδία κατά τη διάρκεια ενός χρόνου.

Αναμενουμε λοιπον . . .

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


Κάτι τελειώνει ...  

Δευτέρα 9 Αυγούστου 2010


Υπάρχει ένα περίεργο συναισθημα οταν θα φυγεις απο την καθημερινοτητα σου, που ουσιαστικα ειναι ολη σου η ζωη, και αρχιζεις κατι νεο. Αυτο το νεο μπορει να ειναι καλυτερο απο την υποτιθεμενη ουτοπια της καθημερινης σου ζωης αλλα επισης και πιο τρομακτικο. Δεν ξερεις τι επροκειται να συναντησεις. Θα ειναι δυσκολο να προσαρμοστεις σε εναν λαο που ξερεις τοσα λιγα για αυτους, την κουλτουρα τους την παραδοση τους... Ας ελπισουμε για το καλυτερο!!! Το Blog θα ξαναερθει σε λειτουργια... Μετα τις 25 Αυγουστου.

AddThis Social Bookmark Button
Email this post


Design by Amanda @ Blogger Buster